Ophelia is not dead

koncepcja i wykonanie:
Izabela Chlewińska
muzyka:
Jacek Grudzień
konsultacja choreograficzna:
Jacek Owczarek
premiera:
listopad 2008, Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi

Spektakl został zrealizowany w ramach międzynarodowego projektu DanceWEB Europe Scholarship Programme for Contemporary Dance w Wiedniu w 2008 roku.



Przedstawienie inspirowane tekstami: Fale Virginii Woolf, Śmierć Ofelii Stanisława Wyspiańskiego, Bóg i latanie Aglai Veteranyi

Podstawą dla układu jest postać szekspirowskiej Ofelii, przeczytana m.in. przez „Fale” Virginii Woolf. Autorka powieści ułożonej z równoległych monologów - strumieni świadomości, tak jak ukochana Hamleta, odebrała sobie życie, topiąc się w rzece. Przez książkę, pełną impresji i efemerycznych opisów, trudno się przedrzeć. Tę zasadę zachowała również Chlewińska. Jej spektakl performance stawia opór widzom. Miotająca się po scenie Ofelia to postać szalona, nieco infantylna, nieprzewidywalna. Wije się po podłodze, charczy, szczeka. Choreografia składa się z powtarzalnych, niemal kompulsywnych czynności, przesadnie wydłużanych, nietrzymających dramaturgii, ostentacyjnie brzydkich. Przypomina to praktykę amerykańskiej postmodernistki Simone Forti, która w dorosłym ciele realizuje ruch zwierząt i dzieci - przejawy nieukształtowanej przez społeczeństwo natury.

(Monika Wasilewska, Ofelia, która szczeka, „Gazeta Wyborcza – Łódź” nr 272, 2008)